Czy epsins jest celem terapeutycznym dla angiogenezy guza

Stały rozwój nowotworu wymaga tworzenia nowych naczyń krwionośnych dostarczających składniki odżywcze i tlen do komórek złośliwych; jednym z podejść do leczenia raka jest blokowanie tego procesu poprzez hamowanie sygnalizacji VEGF. W tym wydaniu JCI, Pasula et al. wykazać zaskakującą rolę epsins. białka zaangażowane w endocytozę. w angiogenezie nowotworu poprzez ich modulację sygnalizacji VEGF. Ich odkrycia sugerują, że białka te mogą stanowić nowy cel w rozwoju terapii przeciwnowotworowych. Angiogeneza to tworzenie nowych kapilarnych naczyń krwionośnych i jest kluczowym komponentem wzrostu guza litego (1). Kiedy nowy guz osiąga zaledwie kilka milimetrów sześciennych, dalszy rozwój musi poprzedzać angiogeneza. Komórki nowotworowe wydzielają rozpuszczalne czynniki, które stymulują wzrost naczyń i / lub hamują czynniki, które zapobiegają angiogenezie. Czynniki te działają na komórki śródbłonka, promując ich proliferację i migrację, co powoduje kiełkowanie i tworzenie rurek; rury te następnie przekształcą się w naczynia. Chociaż angiogeneza nowotworu może być rozumiana jako proces wymagany do podtrzymania dopływu krwi nowotworu, sieć naczyniowa indukowana w wyniku angiogenezy nowotworu jest wysoce nieprawidłowa, zmienia mikrośrodowisko guza i głęboko wpływa na sposób, w jaki nowotwory rosną, uciekając od gospodarza . System odpornościowy i przerzuty (2). W przeciwieństwie do zorganizowanych mikroukładów prawidłowej tkanki, mikronaczynia nowotworowe są rozszerzone i kręte, z dezorganizacją wzorów wzajemnego połączenia i rozgałęziania (3). Nieprawidłowe unaczynienie guza i wynikające z niego niedotlenienie mają dodatkowe konsekwencje dla nowotworów: komórki nowotworowe ulegają zmianom epigenetycznym w warunkach niedotlenienia, które przyspieszają ich złośliwy fenotyp i przejście nabłonkowe do mezenchymalnego, wytwarzając większy potencjał przerzutowy (2). Ponadto, funkcje cytotoksyczne komórek immunologicznych przenikających nowotwór są upośledzone w warunkach niedotlenienia i niskiego pH, co dodatkowo przyczynia się do fenotypu złośliwego (4). Rodzina VEGF Istotnym mediatorem angiogenezy jest rodzina VEGF, która składa się z pięciu członków rodziny wydzielonych białek (VEGFA, VEGFB, VEGFC, VEGFD, VEGFE i PDGF) (5), które wiążą i aktywują trzy receptorowe kinazy tyrozynowe (VEGFR1, – 2 i -3) (6), które z kolei pośredniczą w sygnalizacji komórkowej. VEGFR2 jest kluczowym mediatorem stymulowanej przez VEGF angiogenezy nowotworowej. Gdy ligandy VEGF ligują VEGFR2, receptor jest fosforylowany i aktywuje dalsze cząsteczki sygnałowe, powodując proliferację komórek śródbłonka, migrację, tworzenie rurek i indukcję ekspresji genu antyapoptotycznego (7). Sygnalizacja VEGF również powoduje krętne tworzenie naczyń i przeciekanie naczyń w nowotworach. Inhibitowanie VEGF jest strategią terapeutyczną do hamowania wzrostu guza odkrycie VEGF jako głównego czynnika angiogenezy nowotworu, wysiłki skupiają się na opracowaniu środków terapeutycznych do hamowania aktywności VEGF, w celu indukowania regresji nowotworu przez głodzenie
[podobne: olx bedzin, olejek z wiesiołka, obliteracja ]