2 października 2014

Jestem przedszkolakiem

Wczesne doświadczenia społeczne poza domem rodzinnym uzupełniają przeżycia domowe i są ważne w rozwijaniu postaw społecznych i wzorów zachowania dzieci. Jeśli stosunki z rówieśnikami i dorosłymi spoza domu rodzinnego układają się przyjemnie, kontakty społeczne z nimi będą sprawiały radość i dzieci będą chciały, żeby te kontakty się powtarzały. Ponieważ podstawy i wzory zachowań utrwalają się, konieczność dania dobrych podstaw we wczesnych latach życia jest oczywista.

Potrzeba obcowania z innymi pojawia się wcześnie, już niemowlęta przestają płakać, kiedy ktoś nadchodzi, żeby przy nich być. W miarę jak są coraz starsze potrzeba towarzystwa staje się coraz silniejsza. Dzieci potrzebują towarzystwa nie tylko dla osobistego zadowolenia, lecz także po to, aby nabyć odpowiednie zachowania.
Pierwsze dni w przedszkolu wiążą się zwykle z zachwianiem poczucia bezpieczeństwa. Dziecko boi się nie tylko tego co go spotka, ale przede wszystkim tego, że mama nie wróci. Dlatego dobrze jest przez pierwsze dni zabierać dziecko nieco wcześniej. Bardzo stresująca jest dla malucha sytuacja, gdy większość dzieci poszła już do domu, a on jeszcze nie. Jednak należy pamiętać, by nie odbierać dziecka za wcześnie, ponieważ mogą go omijać ciekawe zajęcia i zabawy.

Kilka rad dla początkujących rodziców:

  • Panuj nad swoimi emocjami, by dodatkowo nie potęgować u dziecka niepokoju. Dziecko doskonale wyczuwa zdenerwowanie rodzica, które może powodować u uczucie strachu, niepewności, braku poczucia bezpieczeństwa.
  • Dotrzymuj obietnic. Koniecznie należy przyjść po dziecko w obiecanym czasie!
  • Żegnaj się z uśmiechem. Trudne rozstania mogą trwać jakiś okres. Czasami może się zdażyć, że nasza pociecha zaczyna płakać po 2- 3 tygodniach, po weekendzie lub chorobie. Zdecydowanie i spokojnie żegnajcie się z dzieckiem, jednak nie na tyle długo, by nie przedłużać trudnego rozstania.
  • Wspieraj swojego malca w nowej roli. Świętuj kolejny etap w jego życiu!
  • Nie spieszyć się rano! Dzień wcześniej przygotuj z dzieckiem rzeczy, by przed wyjściem do przedszkola nie wprowadzać zdenerwowania.
  • Pozwól zabrać dziecku ulubioną przytulankę, maskotkę.
  • Nie strasz malucha przedszkolem, ani nauczycielami.
  • Nie wchodź do sali razem z dzieckiem mimo jego nalegań. Twój pobyt w sali nie zmieni sytuacji, a jednocześnie może źle wpływać na inne dzieci, które są bez rodziców.
  • W obecności dziecka lub kiedy może ono słyszeć (rozmowy telefoniczne z dziadkami, koleżankami), nie mów o trudnościach w przedszkolu lub swoich negatywnych ocenach placówki, lecz akcentuj to, co krok po kroku się udaje i co jest pozytywne.
  • Dodawaj maluchowi wiary w siebie: „Jestem z ciebie dumny, mój przedszkolaku”.

Daj szansę swojemu dziecku. Daj szansę personelowi przedszkola.

Pomagaj dziecku w osiągnięciu samodzielności:

  • przyzwyczajaj do samodzielnego załatwiania potrzeb fizjologicznych, mycia rąk i buzi, ubierania i rozbierania się, korzystania z chusteczek higienicznych;
  • ucz zdejmowania i zakładania ubrań;
  • dobieraj garderobę, która łatwo się zdejmuje (spodenki z gumką, luźne bluzy wciągane przez głowę, buciki na rzepy lub zamek);
  • wdrażaj dziecko do utrzymywania w ładzie i porządku garderoby;
  • zachęcaj do samodzielnego jedzenia – picia z kubka, używania łyżki i widelca podczas posiłków;
  • odzwyczaj dziecko od smoczka, butelki, pampersa;
  • motywuj dziecko do samodzielności, stosuj pochwały, np. „Złożyłeś zabawki sam, jak prawdziwy przedszkolak”;
  • zachęcaj do odkładania zabawek na wyznaczone miejsce;
  • organizuj dziecku zabawy ruchowe, np. bieganie, chodzenie po schodach, wspinanie się
  • stwarzaj okazje sprzyjające rozwojowi mowy;
  • wdrażaj dziecko do przestrzegania umów i zasad;
  • dostosuj rytm dnia do potrzeb przyszłego przedszkolaka.
Kategoria: Ciekawostki