Porównanie dwóch cewników żylnych zaimpregnowanych przeciwbakteryjnie ad

Do badania kwalifikowały się hospitalizowane osoby dorosłe, które były narażone na wysokie ryzyko zakażenia cewnikiem (takie jak pacjenci na oddziale intensywnej opieki medycznej lub osoby z obniżoną odpornością) i prawdopodobnie wymagały centralnego cewnika żylnego przez trzy lub więcej dni. U kobiet w ciąży i pacjentów z alergią na którykolwiek ze środków przeciwdrobnoustrojowych stosowanych do impregnowania cewników wykluczono. Wszyscy zapisani pacjenci lub ich prawni opiekunowie wyrazili świadomą zgodę. Cewniki
Pacjenci zostali losowo przydzieleni do wszczepienia 7-francuskich, 20-centymetrowych, nieparzystych, trzylitrowych poliuretanowych cewników żylnych zaimpregnowanych minocykliną i rifampiną (Cook Spectrum, Cook Critical Care, Bloomington, Ind.) Lub chlorheksydyną i srebrem sulfadiazyna (Arrowguard Blue, Arrow International, Reading, Pa.). Oba rodzaje cewników są dostępne do użytku klinicznego; ceny detaliczne tacy cewnika wynoszą odpowiednio 70 USD i 61 USD. Cewniki zaimpregnowane minocykliną i ryfampiną zapewniały aktywność przeciwdrobnoustrojową zarówno na powierzchni zewnętrznej, jak i wewnętrznej. Badanie za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej wykazało, że cewniki te zawierały większe ilości minocykliny i rifampiny (odpowiednio 11,08 i 10,50 mg na cewnik) niż te wcześniej badane (odpowiednio 2,79 i 0,28 mg na cewnik) .2,5 Natomiast zewnętrzna powierzchnia cewników zaimpregnowanych chlorheksydyną i srebrną sulfadiazyną (odpowiednio 0,75 i 0,70 mg na cewnik) zapewniała aktywność przeciwdrobnoustrojową.3 Wszystkie cewniki do badań zostały wysterylizowane tlenkiem etylenu przed użyciem.
Randomizacja
Zastosowano specjalny schemat losowania, aby ściśle dopasować dwie grupy badawcze. Tace cewników owinięte w identyczne foldery zostały losowo przypisane w sposób zaślepiony według wygenerowanych komputerowo numerów identyfikacyjnych, w blokach po sześć (trzy z każdej grupy), tak aby tace cewnika były wyjmowane z pudełka po jednym na raz, w przepisanych, losowa kolejność od góry do dołu. Bloki sześciu cewników zostały następnie wysłane do uczestniczących szpitali w celu przydzielenia ich do określonych jednostek opieki nad pacjentami. W każdym przypadku pacjenci, pielęgniarki, lekarze i główni badacze, którzy oceniali wyniki w każdym szpitalu, nie byli świadomi rodzaju wprowadzanego cewnika.
Wstawianie i konserwacja cewników
Prowadzący lekarze, personel domowy lub nadzorowani studenci medycyny wprowadzili cewniki do żyły podobojczykowej, szyjnej lub udowej, stosując maksymalne środki ostrożności w zakresie bariery sterylnej. Aby uniknąć potencjalnego zakłócającego wpływu kontrowersyjnej praktyki wymiany cewnika na przewód prowadzący, na początku badania ustaliliśmy, że badane są tylko cewniki wprowadzone do nowej żyły. Losowo wybrane cewniki do badań można było wprowadzić później w nowych miejscach u tego samego pacjenta, o ile pacjent miał tylko jeden cewnik do badania naraz. W momencie wprowadzania cewnika i przy każdej zmianie opatrunku miejsce wstawienia było dezynfekowane 10% powidonem-jodem. Opatrunek został zmieniony, a miejsce wstawienia było sprawdzane trzy razy w tygodniu. Koordynatorzy w każdej lokalizacji badania codziennie oceniali pacjentów do czasu usunięcia cewnika
[więcej w: oprogramowanie stomatologiczne, bimatoprost, disulfiram ]
[hasła pokrewne: opiekun osoby starszej, orteza na kolano, orzechy włoskie kalorie ]