Suplementy wapnia w zapobieganiu gruczolakom jelita grubego ad 5

Nieskorygowany współczynnik ryzyka posiadania co najmniej jednego gruczolaka w grupie wapnia w porównaniu z grupą placebo wynosił 0,83 (przedział ufności 95%, 0,68 do 1,00, P = 0,05); po korekcie współczynnik ryzyka wyniósł 0,81 (przedział ufności 95%, 0,67 do 0,99, P = 0,04). Nieskorygowany stosunek średniej liczby gruczolaków w grupie wapniowej do tej w grupie placebo wynosił 0,75 (95-procentowy przedział ufności, 0,58 do 0,97; P = 0,03); po korekcie wynosił 0,76 (przedział ufności 95%, 0,60 do 0,96, P = 0,02). Podczas głównego okresu ryzyka inwazyjny rak jelita grubego stwierdzono u czterech osób (trzech w grupie placebo i jednej w grupie wapnia), ale nie stwierdzono gruczolaków z ciężką atypią (P = 0,62 dla różnicy proporcji z ciężkim atypia lub rak). Analiza gruczolaków wykrytych podczas drugiego badania kontrolnego (z wyłączeniem ustaleń dotyczących endoskopii interwałowych) wykazała podobne wyniki (Tabela 4). Podobny efekt wapnia stwierdzono podczas pierwszego okresu badania. Wśród osób, które ukończyły badanie, stwierdzono obecność co najmniej jednego gruczolaka w okresie do pierwszego badania kontrolnego u 103 pacjentów z grupy wapnia (25 procent) i 138 pacjentów z grupy placebo (33 procent) ( Tabela 4). Nieskorygowany współczynnik ryzyka dla co najmniej jednego gruczolaka w tym wczesnym przedziale wynosił 0,77 (przedział ufności 95%, 0,62 do 0,96, P = 0,02); nieskorygowany stosunek średniej liczby gruczolaków wynosił 0,73 (przedział ufności 95%, 0,54 do 0,97, P = 0,03). Szacunki te praktycznie nie uległy zmianie po dostosowaniu wielowymiarowym. Analiza gruczolaków wykrytych podczas pierwszego badania kontrolnego dała podobne wyniki. Przy pierwszym badaniu kontrolnym lub przed nim, stwierdzono raka inwazyjnego u czterech osób (dwóch w grupie wapnia i dwóch w grupie placebo), a gruczolak z ciężką atypią został usunięty z jednego pacjenta w każdej grupie.
W sumie 913 pacjentów poddanych było co najmniej jednemu badaniu kolonoskopowemu. Nieskorygowany stosunek ryzyka dla posiadania co najmniej jednego gruczolaka po randomizacji wynosił 0,85 (przedział ufności 95%, 0,74 do 0,98, P = 0,03); odpowiadający stosunek średniej liczby gruczolaków wynosił 0,74 (przedział ufności 95%, 0,59 do 0,92, P <0,001). Ograniczenie analizy do gruczolaków wykrytych podczas badań kontrolnych i dostosowanie do wieku, centrum klinicznego, płci, długości okresu obserwacji i liczby wcześniejszych gruczolaków pozostawiły te oceny w zasadzie niezmienione (Tabela 4).
Oceniliśmy również, czy wpływ suplementacji wapnia różni się w zależności od wielkości lub umiejscowienia gruczolaków. Podczas drugiego okresu badania stwierdzono gruczolaka o średnicy 0,5 cm lub większej u 120 osób (63 w grupie placebo i 57 w grupie wapnia); nieskorygowany wskaźnik ryzyka dla posiadania co najmniej jednego gruczolaka tej wielkości wynosił 0,87 (przedział ufności 95%, 0,63 do 1,21, P = 0,70). U 166 pacjentów największy gruczolak miał mniej niż 0,5 cm średnicy (96 w grupie placebo i 70 w grupie wapnia); odpowiedni nieskorygowany współczynnik ryzyka wynosił 0,75 (przedział ufności 95%, 0,57 do 0,98, P = 0,03). W drugim przedziale 144 pacjentów miało co najmniej jeden gruczolak w zgięciu śledziony lub dystalnie, a 200 miało co najmniej jeden gruczolak w pobliżu zgięcia śledziony
[hasła pokrewne: Enteroldabrafenib, disulfiram, hurtownia portfeli ]
[podobne: objawy raka pluc, objawy sm, objawy wirusa hiv ]